Tailerrak, sukaldeak eta aisialdirako eremuak partekatuz bizitzea. Denen artean erabakitzea zer egin espazio horiekin, taldeko jarduerak planifikatzea? Ezaugarri horiexek definitzen dituzte erabilera lagapeneko etxebizitza kooperatiboak. Eredu horren defendatzaileek diote jabetzaren eta alokairuaren arteko erdibidean dagoen formula bat dela: bazkideek higiezinaren edo bizi-eremuaren jabetza partekatzen dute, baina leku bereizietan bizi dira; dena den, beste proiektu kooperatibo batzuetan ez bezala, inor ez da bizitokitzat duen etxearen jabe, eta beraz, ezin du saldu. Eredua defendatzen dutenen esanetan, horrela ezin da espekulatu. Beste kooperatiba batzuetan nahi duzuna egin dezakezu jabetzarekin [baita saldu ere]. Hala, etxebizitza erosgarria sortzen da lehen aldirako [asko eraikitzen baitira].

Horrelako proiektuen defendatzaileek diote talde batentzat diseinatu eta eraikitzen direnez, jabetzako etxebizitzak baino merkeagoak direla. Eta alokairuko etxeetan ez bezala, nahi adina denboraz bizi daiteke bertan, baldin eta ordaintzen badira bazkideek erabakitako hileroko kuota eta hasierako sarrera. Kooperatibista batek alde egitea erabakitzen badu, sarrera itzultzen zaio. [Alokatutako etxebizitza batean] Hiriko Errentamenduen Legeak ahalmena ematen dio jabe bati hiru urterik behin maizterra botatzeko, gogorarazi du Yabel Pérezek, Sostre Cívic kooperatibako teknikariak. Sarrera ordaindutakoan, bazkide berriak itxaro-zerrenda batean sartzen dira, higiezinean etxebizitza bat libre gelditu arte. Asmoa da sarrerak eta kuotek proiektua ordaintzen laguntzea. Proiektua bukatutakoan, eta obrarako hitzartutako maileguak itzulitakoan, bazkideek ordaintzen jarraitzen dute, beste etxebizitza kooperatibo batzuk martxan jartzen laguntzeko.

bez.es